آرشه ویولون , کاخ گلستان و تخت برلیان ( خاطرات تقی دانشور | اعلم السلطان | اولین نوازنده ویولون در ایران و ندیم چهار پادشاه قاجار )

درباره کتاب

این مجموعه‌ی مصور، گردآوری خاطراتی است تاریخی از “تقی دانشور” (اعلم السلطان) نوازنده‌ی ویولون و ندیم چهار پادشاه قاجار . وی مردی بود اهل ادب و ذوق و هنر و دانش و خاطرات بسیار دلنشینی از روزگار سپری شده در دربار قاجار داشت که اولین بار این خاطرات به مدت دو سال به صورت پاورقی در مجله روشنفکر به چاپ میرسید . میرزا تقی توسط مزین‏‌الدوله نقاش‏‌باشى که از بستگان نزدیکش بود، به مدرسه‌ی دارالفنون وارد شد و پس از تکمیل علوم و فنون آن زمان، در رشته‌ی موزیک دارالفنون به تحصیل پرداخت. او علم موسیقى غربى را نزد ژنرال لومر فرانسوى (موزیکانچى‌‏باشى دربار قاجار و معلم موسیقى دارالفنون) فراگرفت و پس از فراغت از تحصیل و هنگام ورود موسیو دوال (معلم سازهاى زهى که از کشور فرانسه آمده بود) به معاونت او منصوب شد. دانشور در این دوره ضمن انجام خدمت و تدریس موسیقى به محصلین، نواختن ساز ویولن را از موسیو دوال فراگرفته است. او در رجب سال ۱۳۱۱ق با درجه‌ی یاور اولى (سرگردى) از مدرسه‌ی دارالفنون فارغ‏‌التحصیل و مشغول خدمات دولتى شد. کارهاى هنرى دانشور منحصر بود به تدریس موسیقى؛ آن هم فقط چند سالى در جوانى (در مدرسه‌ی دارالفنون) و آموزش چند نفر از علاقه‌‏مندان (اشخاصی مثل محمدعلى شاه قاجار، محمدحسن میرزا، شاهزاده جهانگیر میرزاى حسام و رکن‌‏الدین مختارى). او در علم پزشکى هم مدتى تحصیل کرده و در بیمارستان دولتى آن زمان (سیناى فعلى) مدت زمانى کارآموزى کرده است. میرزا تقی خان علاوه بر این همه، چند بار در کنسرت انجمن اخوت به صورت افتخارى شرکت داشته و چند سالى هم در مدرسه‌ی سن‏‌ لوئى تهران تدریس مى‏‌کرده است. بعد از دوره‌ای خدمات نظامی، او در زمان ریاست موسیو نوز بلژیکى، مدتى در گمرک با سمت مترجمى زبان فرانسه و مدتى در وزارت تجارت مشغول خدمت شد. بعدتر با تأسیس وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه، به آنجا منتقل می‌شود و تا سال ۱۳۱۲ش در مشاغل مهم آن وزارتخانه (مانند ریاست دارالانشاء، ریاست تعلیمات متوسطه، ریاست محاسبات، ریاست پرسنل) و همچنیندر سمت مدیرکلى اصفهان و یزد و کاشان و توابع آنها انجام وظیفه کرده. او در سال ۱۳۱۲ با درخواست خودش بازنشسته شد. وی در سال ۱۳۳۹ خورشیدی درگذشت .