تقویم دیواری سال 1968 ( همراه با دوازده تابلو )

درباره کتاب

اومبرتو بوسیونی (Umberto Boccioni؛ ۱۸۸۲–۱۹۱۶) نقاش و مجسمه‌ساز برجسته ایتالیایی و از بنیان‌گذاران اصلی جنبش فوتوریسم (Futurism) در هنر مدرن بود. او نقش کلیدی در انتقال هنر از بازنمایی سنتی به بازنمایی سرعت، تکنولوژی و دینامیسم مدرن ایفا کرد.

نگاهی کوتاه به زندگی

• سال‌های نخستین (۱۸۸۲–۱۹۰۱): در رجیو کالابریا در جنوب ایتالیا به دنیا آمد. پس از تحصیل در رم، تحت تأثیر جاکومو بالا به سبک «تفکیک‌گری» (Divisionism) علاقه‌مند شد.

• پیوستن به فوتوریسم (۱۹۱۰): پس از آشنایی با فیلیپو تومازو مارینتی، بیانیه‌‌های نقاشی فوتوریستی را امضا کرد و به رهبر نظری و هنری این جنبش در هنر مدرن تبدیل شد.

• سفر به پاریس (۱۹۱۱): با دیدن آثار کوبیسم در پاریس، تکنیک‌های ساختارشکنانه کوبیستی را با مفهوم حرکت و سرعت تلفیق کرد.

• پایان زندگی (۱۹۱۶): در جریان جنگ جهانی اول به خدمت ارتش درآمد و در ۳۳ سالگی بر اثر سقوط از اسب در تمرینات نظامی درگذشت.

ویژگی‌های هنری و آثار شاخص

بوسیونی معتقد بود هنر نباید اشیاء را ساکن نشان دهد، بلکه باید تداوم حرکت و تأثیر متقابل جسم و محیط اطرافش را به تصویر بکشد.

• شهر می‌زند (The City Rises – ۱۹۱۰): اثری که روند نوسازی صنعتی میلان را با حرکت‌های تند و پرانرژی اسب‌ها و کارگران به تصویر می‌کشد.

• حالات روحی (States of Mind – ۱۹۱۱): مجموعه‌ای از نقاشی‌ها با محوریت ایستگاه قطار که احساسات جدایی، حرکت و مدرنیته را با خطوط منحنی و دینامیک منتقل می‌کند.

• شکل‌های تداوم در فضا (Unique Forms of Continuity in Space – ۱۹۱۳): شاهکار مجسمه‌سازی او که پیکره انسانی در حال حرکت را بدون چهره و دست، اما با فرم‌های سیال و متحرک برنزی بازنمایی می‌کند (این اثر روی سکه ۲۰ سنتی یورو ایتالیا نیز ثبت شده است).

بوسیونی با تأکید بر «پویایی خطوط» و انحلال مرز بین موضوع و فضا، تأثیر عمیقی بر مجسمه‌سازی و نقاشی قرن بیستم گذاشت.