داستان شیرین عبارت سبز پری و زرد پری و سرخ پری

درباره کتاب

احمد ابن ابوالحسن جامی نامقی ترشیزی معروف به شیخ احمد جام (زاده ۴۴۰ – درگذشته ۵۳۶) ملقب به «ابونصر احمد ژنده‌پیل» یا به‌طور خلاصه «ژنده‌پیل» از عارفان ، صوفیان  و شاعران قرن ششم و دوره سلجوقی  بود-عمر او تا ۲۲سالگی به بطالت و می‌خوارگی گذشت ولی در همین دوران بود که توبه کرد و دوازده سال در کوه‌های نامق  و سپس شش سال در کوه‌های یزد  عزلت کشید و در مسجد نور  که هنوز هم بنای آن همان‌جاست رفت و در آنجا به هدایت و راهنمایی مردم می‌پرداخت. سرانجام پس از هجده سال و در ۴۰ سالگی برای ارشاد مردم به میان تربت جام  آمد.

وی در زندگی خود سفرهای بسیاری کرد و به نیشابور ، هرات ، بوزجان ، مرو ، باخزر  و  بسطام مسافرت کرد و با بعضی از مشایخ خراسان نیز آشنایی پیداکرد. در معدآباد جام خانقاهی  برپاکرد و به تألیف کتاب و تربیت مریدان پرداخت. در مدت کوتاهی آوازهٔ او بلند شد و مورد توجه امرا و حاکمین قرار گرفت. سلطان سنجر  که اوصاف او را شنیده بود، برای دیدن او به قریهٔ معدآباد آمد و از مریدان وی گشت.

طول عمر  وی را بیشتر مراجع ۹۵ سال و بعضی ۹۶ سال ذکر کرده‌اند. در سالهای پایان زندگی به  سفر حج رفت و در دهم محرم سال ۵۳۶ قمری درگذشت. آرامگاه وی که به مزار شیخ جام  معروف است امروزه نیز زیارتگاه مریدان و دوست‌داران وی است.