شوش شش هزار ساله

درباره کتاب

شوش در زمره محوطه های نادر و منحصر به فرد باستانی است که مطالعات و کاوشهای آن از نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی تا عصر حاضر تداوم داشته و درباره اش بسیار گفته و نوشته اند. اهمیت شوش در انباشت لایه های فرهنگی و تمدنی، به عنوان یک مرکز سکونتی، حکومتی و آیینی است که هزاران سال استمرار داشته است. لایه نگاری باستانشناسان فرانسوی در بلندترین نقطه تپه آکروپل دستکم ۲۸ لایه فرهنگی را مشخص ساخت و این در حالی است که چند لایه فوقانی این تپه به مرور زمان از بین رفته است. مخاطبان کتاب حاضر در اصل خوانندگان فرانسوی، به ویژه پژوهشگران و دانشجویان تاریخ هنر مشرقزمین باستان در مدرسه «لوور» هستند. نگارنده که سالها موزه دار ارشد بخش تحقیقات شرقی و استاد مدرسه لوور بوده، گویی کتاب را بر اساس دروس مربوط به عیلام و شوش تنظیم کرده است. وی در مقدمه و فصل نخست کتاب درباره کوششهای سرسختانه نخستین کاوشگران شوش در کشف و حمل یافته مینویسد. فصل دوم شامل بهترین تحلیلهای باستانشناسی از چگونگی پیدایش کهنترین فرهنگها در خوزستان و شوش است. دو فصل بعدی از پیچیده ترین بخشهای کتاب است که شرح و تفسیر ادوار اوروک و آغاز عیلامی در شوش را دربرمیگیرد. فصلهای پنجم تا هشتم کتاب، به مطالعه تکامل تاریخ و هنر عیلامی از هزاره سوم تا نیمه های هزاره اول قبل از میلاد و سرانجام فروپاشی پادشاهی عیلام نو اختصاص یافته است. فصل نهم کتاب، اختصاص به شوش در عصر استیلای پارسها و هخامنشیان دارد و فصل آخر نیز شرح افول تدریجی شهر کهن عیلامی در ادوار سلوکی، اشکانی و ساسانی است.