نظری به بلوچستان

درباره کتاب

محمد برقعی در کتاب نظری بلوچستان می گوید: مردم بلوچستان تا قرن قبل در بدترین شرایط می زیستند.فشار حکام و قدرتمندان داخلی و ستم تحریکات سیاست های بیگانه عمال حکومت قاجار آنچنان آنانرا به ستوه آورده بود که هر ایرانی غیر بلوچی را به سخره «قجر» می خواندند .

امتیازات طبقاتی و جهل و نادانی جامعه را مسخ کرده بود. تا آنکه زمان سلطنت پهلوی رسید و از آن زمان همه چیز رو به بهبود گذاشت .

خلع سلاح صورت گرفت تا نوای انتظامی همه جا ناظر اعمال و رفتار خوانین و فئودالهای خودسر باشند و از ستمها و خودسریهای آنان جلوگیری نمایند و بدنبال آن تلاشی همه جانبه بمنظور کمک و پیشبرد نظریایی که برای رفاه و بهبود زندگی مردم لازم می آمد صورت گرفت.

بویژه در دهه اخیر که شما خود نیز خبر بهتر شدن زندگی مردم دورترین روستاهای ایران را نیز مرتبا میشنوید و آنانیکه از نزدیک شاهد هستند بهتر میدانند که وضع آنان چقدر بهبود یافته و میدانند که من با چه ایمانی این جملات را می نویسم .

شاید تمامی پیشرفتهای این نیم قرن در برابر تحولات ده ساله اخیر ناچیز شمرده شود. تحولاتی بنیانی که مبرود چهره ی این استان را را کاملا دگرگون کند و بهمین دلیل است که بلوچها نیز مثل سایر ایرانیان روز بروز بیشتر به دستگاه های دولتی و خدمتشان مومن تر و متمایل تر میشوند.

بویژه که در برنامه پنجم طرحی بزرگ برای برداشت معادن غنی و فراوان این استان اجرا میشود .که اشاراتی به آن در مطبوعات شده و در آخرین صفرم در بهار امسال شاهد فعالیت شدید و چشمگیر دولت در امر راه سازی و بنای فرودگاهی بزرگ در چاه بهار بودم .
امید میرود که بزودی بلوچستان هم خوزستانی دیگر گردد و مردم بومی آن از مواهب طبیعی و پنهان سرزمینشان برخوردار گردند و در کنار سایر هموطنانشان رفاه و ترقی روزافزون ملت و مملکتشان را شاهد باشند. و بکوشند تا پرده های نادانی و بیخبری را دریده و طلیعه ی شفق را سبب گردند.