دیوان انوری

درباره کتاب

اوحدالدین انوری (یا انوری ابیوردی) یکی از شاعران بزرگ و نامدار قرن ششم هجری قمری در ایران است. او در حدود سال ۴۹۲ هجری قمری در ابیورد خراسان به دنیا آمد و در سال ۵۳۵ هجری قمری وفات یافت. انوری به خاطر اشعار حکیمانه، پندآمیز و همچنین اشعار مدحی و هجایی‌اش شهرت دارد.

زندگی انوری با فراز و نشیب‌های بسیاری همراه بود. او در جوانی به تحصیل علوم مختلف پرداخت و در دربار سلطان سنجر سلجوقی به مقام والایی رسید و به عنوان شاعر دربار شناخته شد. اشعار او ترکیبی از مضامین عمیق فلسفی، اخلاقی و اجتماعی است. او در قالب‌های شعری گوناگون، به ویژه قصیده، توانایی بالایی از خود نشان داده است. اشعار انوری به دلیل زبان قوی، تصاویر بدیع و افکار عمیقش، همواره مورد توجه ادبا و شاعران بوده و تأثیر زیادی بر ادبیات فارسی گذاشته است.